England (1400-1750)

Henrik 5. var konge i England frå 1413. Han innleia ein offensiv mot Frankrike i 1415, krigen mot Frankrike hadde vart i nærare hundre år. Henrik hadde stor militær framgang og kontrollerte det meste av Frankrike i 1420. Henrik 6. vart konge i 1421, og i hans tid snudde krigslykka mot Frankrike seg. I 1453 var i røynda engelskmennene drevet ut av Frankrike. Frå midten av 1400-talet var England prega av Rosekrigane, dei varte frå 1455 til 1485. I 1485 møtes Rikard 3. og Henrik 7. i slaget ved Bosworth. Henrik vinn og Rikard døyr. Med dette tok Rosekrigane mellom slektene York og Lancaster slutt. Desse krigane førte til at høgadelen i England vart sterkt redusert i tal. Omkring år 1500 var England ein liten og uvesentleg stat i Europa. England er omgitt av hav og det var skipsfarta og handelen som gjorde at England vart ei stormakt.

Den engelske rettserklæring (Declaration of rights) vart vedteken i desember 1689. Forholdet mellom konge og parlament var nå reelt kontraktfesta, og ein kan seie at England er eit konstitusjonelt monarki. Rettserklæringa, også kalla England si grunnlov avgrensar kongen si makt til fordel for parlament og den enkelte borgar. Nokre av reglane er som følgjande:

Indre stridigheitar og konfliktar tek med dette slutt og England står fram som kapitalismen sitt lokomotiv i Europa. Landet vert eit mønster til etterfølging for andre land i Europa. Utover på 1700-talet startar den industrielle revolusjon i England. I perioden 1400-1750 vart parlamentet sterkare og sterkare i England, med det resultat at kongen si makt vart redusert.  Systemet slik som det er i dag vart etablert, der parlamentet er delt i to kammer. Øvre kammer med adelen og nedre kammer med vanlege folk, som vert velde inn. England vart forandra til eit moderne, konstitusjonelt monarki.