Urasætra
Urasætra
På Urasætra var det sæter for 8 gardar frå Norang - og Øyegardane. Alle hadde kvar sine sel som låg vegg i vegg slik som dei delvis gjer idag og. Sætra var utsett for fonner, og enkelte av sela vart rivne fleire gonger av fonn.
Fjøsane bygde dei på slutten av 1930-åra. Desse grov dei inn i bakken og hadde halvetak over slik at fonnene kunne gå over.
Mjølka vart kvar dag køyrd ned til bygda som hadde meieri frå 1897. Der separerte dei og køyrde skummamjølka heim.
Då turistskyssen kom, og hestane vart opptekne med den hadde dei ei tid eigen mjølkehest som sætrejentene køyrde.
 |
Ura var ein triveleg sætrestøl i godver, men regnsomrar vart stølen og gamlevegen svært opptrakka, og mot slutten av sommaren stunda folk og fe heimatt.
Sætrelivet var ei avveksling for alle. Jentene ville ha desse sætrevekene. Der møttest ungdommen, helst om laurdagskveldane, og der var leikarplass på Urabakken. Det kom stundom ungdom frå andre bygder også. Spelet var vel oftast munnspel, og det var eit særhende då Konsul Endresen først i trettiåra spanderte ein grammofon på to av Øye-jentene.
Først i femtiåra vart det slutt på sætringa i Norangsdalen.