Av Einar Jetne
Fylkestingsrepresentant for RV, Nordland

Milosevic og NATO ofrar kosovoalbanarane for å nå eigne mål. Milosevic må svare for krigsbrotsverk og NATO-leiarane må svare for brot på folkeretten.  Det var den kriminelle, nasjonalsjåvinistiske innanrikspolitikken til Milosevic som gjorde NATO sin kriminelle angrepskrig muleg.

Historia kjenner ingen krig med humanistiske mål.  Men i propagandaen har krigar alltid humanistiske eller religiøse mål.  I Kosovo står vi overfor to krigar: krigen mellom den serbiske undertrykkingshæren og UCK-geriljaen, og krigen mellom NATO og Jugoslavia.  I propagandaen for den siste krigen skal NATO stoppe etnisk reinsing av Kosovo ved hjelp av kirurgisk bombing av strengt militære mål.  Viss dette hadde vore krigsmålet, har NATO-bombinga vore mindre enn resultatlaus.  Men med politisk erobring som mål, går det "bra"!

Før NATO-angrepet hadde serbiske heil- og halvstatlege bandar over ti år jaga 200 000 kosovoalbanarar frå hus og heim og drepe 2000.  På dei to månadene som NATO har bomba har nesten to millionar kosovoalbanarar vorte jaga frå heimane sine, og kanskje er fleire titusen drepne.  90 % av dei kosovoalbanarane som har vorte jaga, valdtekne og drepne har opplevd dette etter at NATO-angrepet tok til.  Milosevic-regimet er ansvarleg for at nesten alle kosovoalbanarar no er på flukt, halvparten utafor Kosovo og resten inne i landet. Fascistar blir ikkje mildare av sjølve å bli mishandla.  Dei autoritære har hang til å trampe på dei som er svakare, til ikkje å gjere opprør mot eigne undertrykkarar, men til å trampe nedover.  Det visste strategane i CIA og Pentagon før bombekrigen tok til.  Dei ikkje berre visste det, men general Clark sa rett ut at dette ville bli ei kalkulert følgje av bombinga.

Det er lenge sidan USA "parkerte" FN.  USA har i årevis late vere å betale kontingenten sin.  Dei betaler heller ikkje stort til underorganisasjonane.  Ein av desse er "FN sitt høgkommissariat for flyktningar" (UNHCR).  Aftenposten skreiv 10.5.1999 at UNHCR står framfor "en stor finanskrise på grunn av manglende pengebidrag fra vestlige regjeringer." Det inneverande tremånadersbudsjettet (fastlagt før bombinga tok til) er på 143 millionar dollar eller kanskje 0,5 % av det NATO sin bombekrig har kosta.  Av dei landa "som har betalt påfallende lite er Storbritannia, Frankrike og Italia", som kvar har ytt berre mellom 0,8 og 1,1 millionar dollar.  Rundt halvparten av alle flyktningane i Makedonia og Albania blir tatt hand om av lutfattige familiar i dei to fattigaste landa i Europa utan økonomisk støtte.  Av budsjettet på 143 millionar dollar har UNHCR mottatt 77 millionar.  Det største bidraget kjem frå Japan med 23,1 millionar dollar.  USA har ytt 8,5 millionar.  (Det er knapt kostnadene for eitt angrepstokt med eitt bombefly!)  Private givarar i Italia har ytt 8,7 millionar, dvs. meir enn det statlege bidraget frå USA. ("El Pais" 12.5.1999.)  Tyrkia som driv etnisk utdriving av kurdarar på heimebane har ikkje råd til å betale noko, men stiller med 1000 soldatar, 11 kampfly og eit marinefartøy.  Noreg som deltar med berre 85 soldatar, eit marinefartøy og 6 kampfly har sett seg råd til å yte 2,5 millionar dollar til UNCHR sitt kvartalsbudsjett.  Eg synest å minnest ein partileiar Hagen i Noregs nest største parti som var opptatt av å hjelpe i nærområda.  Kven skulle han hjelpe der?  CIA og USA?

Tjøtta, den 28. mai. 1999.

Einar Jetne
Fylkestingsrepresentant for RV