آنانیکه در هر شکل و شمایل دل به اصلاحات در جمهوری اسلامی و اصلاح طلبان حکومتی بسته بودند، اگر تا دیروز امیدوار بودند که می شود از طریق اصلاحات توسط اصلاح طلبان حکومتی، تغییراتی در جمهوری اسلامی ِ امروز جمکرانی شده، ایجاد کرد. امروز اما با پراکنده شدن اطلاعیه ی ستاد ائتلاف اصلاح طلبان حکومتی، باید بر تمامی سرمایه گذاری های خود به این امامزاده ها خط بطلان بکشند و از سیاست کناره گیری نمایند و در پیشگاه ملت بزرگ ایران زمین ادب ببوسند و از آنها عذر خواهی کنند. کدام اصلاحات و کدام اصلاح طلب؟
در نوشته های قبلی این قلم به صراحت نشان داده شد که اصلاحات در جمهوری اسلامی بطور عام و امروز جمکرانی شده ی آن بطور خاص، محلی از اعراب ندارد.
چرا؟
براینکه اسلام یک دین است. آن هم از نوع دینی که هیچ عقاید و دین دیگری را قبول ندارد و اگر هم در حرف به ادیان الاهی احترام می گذارد به این دلیل است که معتقد است همه ی آن ادیان، محمد را آخرین فرستاده ی خدا می دانند و دین اسلام آخرین دین و کامل ترین دین است.
معنی اش این می شود که هیچ عقایدی غیر از عقیده ی اسلام پذیرفتنی نیست.
معنی دیگرش این است که اصلاح پذیر هم نیست. چون دین کتابش از سوی خدا به پیغمرش در گوشش آواز خوانده شده، بنده ی خدار را فضولی نیامده که در گفته های خدا تغییری ایجاد کند.
اما همین دین متولیانی دارد که هم اکنون با کمال تأسف بر ایران ِ جانمان حکومت می کنند. این متولیان خودشان را بطور انحصاری نماینده ی خدا بعد از اسلافشان می دانند.
خودشان می گویند حاکمیت مطلقه ی فقیه فرای قانون و امت است و فقط می تواند به خدا پاسخ گو باشد.
بطوریکه اولین فقیه این حکومت جمکرانی در باره ی انتخابات، افاضه اندر نمودند که اگر 15 میلیون دریک انتخابات به یک نفر بگویند آری، اما ولی فقیه بگوید نه. آن رأی ها باطل است.
در زمان فقیه دوم آنهم در دوران قدر قدرتی اصلاح طلبان، وقتی که لایحه ی مطبوعات آن هم مطبوعات خودی اما با سلیقه ی متفاوت به مجلس اصلاحات رفت، فقیه، فغان از جگر برآورد وا اسلاما این بدعت است و فضولی در کار دین موقوف. و یک تنه آن لایحه ی کذایی را وتو کرد و ریئس فرمایشی مجلس هم دستش را بالا برد و افاضه فرمود امر امر فقیه است.
باز در همین دوران قدر قدرتی اصلاح طلبان که هم قوه مجریه را در اختیار داشتند و هم مقننه را. هم شورا شهر را در اختیار داشتند و هم حمایت مردم را.
ادامه مطلب

انتخابات مجلس هشتم یکی از بزنگاه های مهم تاریخی و شاید آخرین فرصتی است که تمامی افراد و گروه ها و احزاب و سازمان هایی که تاکنون به نوعی و به نحوی با رژیم اسلامی بده بستان داشته و لاس می زده اند، با تحریم آشکار، قاطعانه و بدون اما و اگر، به دامن ملت باز گردند. زمانی که رهبر رژیم در کارناوال استان یزد با صراحت، انتخابات را" نمایشگاه" اقتدار نظام می نامد، در حقیقت پوچ بودن تصور پارلمانتاریسم در حکومت اسلامی را با وقاحت به رخ می کشد. آنانی که تا به حال به بهانه انتخاب بین بد و بدتر و به دنبال سراب شرّ کمتر، بدی و شرّی دائمی را بر ملت آوار کرده اند، از خواب گران برخیزند و یکبار برای همیشه بنا به مثل" یا رومی رومی یا زنگی زنگ"، تکلیف خود را با ملت و آینده ایران روشن کنند. اگر بادی در سر و ریگی به کفش نداشته باشند و یا قادر باشند که از منافع حقیری که نظام اسلامی مثل تکه استخوانی به سویشان پرتاب می کند دل بکنند، ملتی که با هوشیاری ناظر کمترین تحرک و فعالیت آنان بوده و هست، ای بسا چشم خود را بر بسیاری از فرصت طلبی ها و ندانم کاری های ایشان ببندد و با آغوش باز پذیرای ایشان گردد.

حاشیه نشین ها، توده ای ها، اکثریتی ها، ملی مذهبی ها، نهضت آزادی و حتا طیفی از اصلاح طلبان به طور بالقوه دارای آن اندازه پتانسیل و استعداد لازم هستند که میان خود و رژیم اسلامی خط فاصل روشن و شفافی ترسیم کنند. تحریم قاطعانه انتخابات از سوی این گروه ها و افرادی که تاکنون با تمجمج و یکی به میخ و یکی به نعل زدن به سردرگمی و بی تصمیمی هواداران خود دامن می زدند و آنان را به آلت فعل رژیم اسلامی تبدیل کرده بودند، می تواند تکلیف رژیم را یکسره کرده و در سراشیبی سقوطی حتمی قرار دهد.
ادامه مطلب

در هفته اول دی ماه رژیم با اعلام زمان ثبت نام و تاریخ روز انتخابات (24 اسفند) شو انتخاباتی را استارت زد. پس از آن خبرهای گوناگونی منتشر شد مبنی بر اینکه آمار واجدین شرکت در انتخابات در ارگان های مختلف خود رژیم با هم اختلافی فاحش دارد (6 میلیون را خود رژیم اعلام می‌کند)، این به این معنی است که مجددا آخوندها با تولید شناسنامه‌های تقلبی، تصمیم دارند آمار شرکت گنندگان را بالا ببرند تا مشروعیت نداشته خود را از این طریق جبران کنند.

کجای کاریم!؟ آیا باز هم هستند کسانی که این بار نیز مثل گذشته فریب این رژیم را می‌خورند و پای صندوق‌های رای می‌روند!؟ اینکه عده‌ای بخاطر منافع شان به دنبال این رژیم راه می‌افتند قابل درک است! ولی اینکه آنهایی که مدعی هستند از دست این رژیم به تنگ آمده‌اند پای صندوق‌های رای برند واقعا قابل درک نیست.

به نظر من امروز ملت ایران همان جایی ایستاده است که سال 76 ایستاده بود. به این معنی که پس از 8 سال شعبده بازی اصلاح طلبی و نزدیک به سه سال حضور احمدی نژاد و شرکا، هنوز اندر خم یک کوچه هستیم، با این تفاوت که مردم از قبل بسیار هشیار تر شده‌اند. ترفندهای رژیم نشان داد که هر دو جناح داخل رژیم در پی یک پروژه هستند، حفظ حکومت به هر قیمتی که شده. از این رو هر از چند مدتی که فشارهای جامعه داخل و مجامع بین‌المللی زیاد می‌شود، رژیم با یک مانور حساب شده از فشارها می‌کاهد. پروژه اسهال طلبی هم یکی از همین شگردها بود. بعد از آن پروژه و سرگرم کردن مردم، حالا چند سالی است مجددا بگیر و ببند راه انداخته‌اند تا مجددا مردم را به حداقل‌هایی راضی کنند و مجددا شعبده بازی اسهال طلبی را سامان دهند و با این حیله مجددا چند سال به عمر رژیم بیفزایند.

نارضایتی عمومی مهم ترین شاخصه دوران قبل از خاتمی بود، همین نارضایتی امروز نیز با توانی بسیار بزرگتر در بین اقشار جامعه وجود دارد. فشارهای بین‌المللی هم بیشتر و منسجم تر رژیم را تحت فشار قرار داده، تا جایی که باعث شده جنگ داخلی قدرت از سالهای 76 شدید تر شود و گروه‌های خودی و نخودی داخل رژیم شمشیرها را از رو ببندند.

شعبده بازی انتخابات رژیم امروز از سال 76 برای رژیم بسیار حیاتی تر شده و اگر این بار نتوانند مثل سال 76 مردم را فریب دهند و به پای صندوق‌های رای بیاورند، از نظر بین‌المللی زمینه سرنگونی رژیم کاملا مهیا خواهد شد. در چنین شرایطی وظیفه هر وطن پرست و فعال سیاسی است که از هر ابزاری برای آگاه کردن مردم استفاده کند و از رفتن اقشار پائین جامعه به پای صندوق‌های رای جلوگیری کند. این بهترین ابزار برای مقابله با رژیم است.

از همه دوستانی که در انتخابات قبل همکاری کردند، مجددا تقاضا می‌کنیم این بار نیز با همیاری و هم دلی کنار هم بیاییم و کوشش کنیم، شگردهای رژیم برای بردن مردم به پای صندوق های رای را افشا کنیم، این مهمترین وظیفه امروز هر وطن پرستی است.

می خواهیم مثل دوره های قبل لیستی از وبلاگ نویسان تحریم کننده تهیه کنیم و اگر مورد توجه قرار بگیرد سایتی را هم برای انعکاس بیشتر این وبلاگ‌ها راه اندازی خواهد شد. لطفا اگر خواستار همکاری و پیوستن به این لیست هستید با تماس به این آدرس ما را در جریان بگذارید. اگر در بین شما کسانی هم هستند که خود وبلاگ ندارند و مایل به همکاری هستند می‌توانند با ارسال مطالب خود در رابطه با تحریم انتخابات در افشاگری‌ها شرکت کنید.