Maandag, Flaam, gaten in de bewolking waar af en toe de zon doorkomt.

Om kwart voor acht ga ik kaarten halen voor de trein, tour-retour Myrdal. Ik vraag naar brochures in het Nederlands, maar die zijn niet te krijgen. Het treinstel is Zweeds, zeker gehuurd vanwege de grote belangstelling voor de 20 km lange rit naar 868 m hoogte, terwijl Flaam op zeeniveau ligt.

De spoorweg is aangelegd tussen 1930 en 1940 en kostte toen 20 M Kr. Vandaag zou dat dichter bij de 20 miljard komen. We zitten op gereserveerde plaatsen en genieten van het gevarieerde uitzicht, bergen, rotsen, enorme keien die eens omlaag gestort zijn. Ik hoop dat het vandaag niet gebeurd. De bergen steken wel 1000 m hoog aan beide zijden en de trein kronkelt met een slakkegangetje omhoog. We stoppen bij een paar stationnetjes en even later stoppen we voor een tegenligger die omlaag rijdt.

 We komen aan bij de Kjosfossen (Kjoswaterval). Het water dondert hier van de rotsen en onder een viaduct door waar de trein op staat. Iedereen de trein uit. Een nevel van fijne druppeltjes maakt ons snel nat, maar het maakt niet uit. Dit is een geweldig schouwspel. Plotseling horen we een jammerende muziek uit de richting van de waterval komen en een meisjesstem zingt een vreemd lied, begeleid door wat ik herken als een Hardanger viool. En dan zien we in de verte, vlak onder de waterval, een vrouwelijk wezen, prachtig gekleed en met lange donkere haren, die verleidelijk met haar armen lokt: het is het onderaardse wezen, de huldra, die probeert de mannen te verleiden om ze in het verderf te storten! Ik kan haar staart niet zien, het is te ver weg. Ze verdwijnt, om slechts een seconde later weer op te duiken achter een oude muur van een ruine naast de waterval. Zouden er twee zijn? Het spel houdt een tijdje aan, en dan is ze verdwenen. De muziek stopt en de conducteur fluit, we moeten verder. De waterval dondert onverstoord door.

In de trein vertel ik van de Hardanger viool, die uitgerust is met twee stel snaren, waarvan de onderste resoneren met de bovenste, die bespeeld worden. Een Noors grapje vertelt dat, terwijl ze voor een gewone viool kattendarmen gebruiken voor de snaren, wordt voor een Hardanger viool de hele kat gebruikt.

In Myrdal hebben we een paar minuten oponthoud en dan gaan we naar beneden terug naar Flaam, waar we in de bus klimmen, richting Ulvik. Eerst weer door beide tunnels naar Gudvangen, en dan rijden we door het nauwe Naeroeydal naar Stalheim. Onderweg zien we bij Glashameren de anorthosiet groeve, waar witte kalksteen gevonden wordt.

We komen aan bij het Stalheim hotel, waar we in de achtertuin weer neer kunnen kijken in het dal waardoor we zojuist gereden hebben. Een mitrailleurnest herinnert aan de laatste oorlog. In het hotel is een kostbare verzameling antiquiteiten tentoongesteld.

We rijden verder en stoppen nog even bij de Tvindefossen voor we Voss voorbij rijden. In Ulvik staat de lunch te wachten, maar voor een bezoek aan de landbouwschool en het dorp hebben we geen tijd meer. Jammer, want Ulvik moet de moeite waard zijn.

De Hardanger fjord kruisen we van Bruravik naar Brimnes en na een korte tocht langs de fjord naar Eidsfjord begint de klim naar boven door het Maaboedal naar de Hardangervidda (vidda = hoogvlakte, vid = wijd). De beroemde Voeringfoss is bijna droog en niet meer de moeite waard om voor te stoppen. We rijden voorbij de Sysendam, die verantwoordelijk is voor de opgedroogde waterval.

Niet ver voorbij het hoogste punt van de weg stoppen we bij een klein café. Allen zijn geimponeerd over het landschap, wat nu zo verschillend is van wat we de laatste dagen hebben gezien. Mijlen ver kun je zien, en in het noorden zien we de grote gletcher, de Hardanger Joekulen. De hoogvlakte is een nationaal park en is duizenden kwadraatkilometer groot. De oudste bewoning is is ca. 8500 jaar geleden volgens sporen die gevonden zijn.

Met kaart, kompas, hoogtemeter en GPS geef ik een korte les in navigering in de noorse bergen voor belangstellenden en dan weer verder op weg naar Geilo. Nog een keer stoppen we om de rendieren in een omheining te bekijken en wat snuisterijen te kopen.